نوای دوست...

پیمان پورجبار با ترانه ها و دل نوشته های عرفانی

نوای دوست...

پیمان پورجبار با ترانه ها و دل نوشته های عرفانی

مشخصات بلاگ
نوای دوست...

این وبلاگی است غیر سیاسی که حاوی مطالبی در مورد خداشناسی است. همچنین نواهایی از موسیقی عرفانی و تنبور. مطالبی که در اینجا نوشته میشود حاصل مطالعات و نتیجه گیری های من میباشد و خواننده عزیز میتواند بجز احادیثی که از معصومین (ع) آورده ام را رد کند.

پیام های کوتاه
آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
نویسندگان

۲ مطلب در اسفند ۱۳۹۴ ثبت شده است

این کلیپ را هروقت که میبینم خیلی در من تاثیر میگذارد.امیدوارم در هر کس که میبیند تاثیر بگذارد. دست سازندگانش را میبوسم.

 


دریافت
مدت زمان: 6 دقیقه 7 ثانیه 

 

  • پیمان پورجبار

عشق آن مساله ایست که جهان هستی به خاطر آن به وجود آمده است.عشق خود خداست و چیزیست که در هر موجودی وجود دارد.در واقع دلیل خلقت جهان و موجودات عشقی است که در ذات حضرت حق وجود داشت و دارد و تراوش و طغیان آن موجب به وجود آمدن آفرینش شد.عشق مهربانی و ازخود گذشتن میخواهد و این ازخود گذشتن باعث رحمانیت و خلق انسان شد.اما چون انسان فقط در مرحله عبد بودن به سرچشمه و نشانه هایی از آن منبع میرسد دستور به بندگی داده شد تا انسان از سرچشمه به منبع آن امانت برسد.اگر انسان هم به طمع رسیدن به متاعی مادی بندگی میکرد که با حیوان بارکش فرقی نداشت.اجباری به عشق به حضرت دوست از سوی او نیست اما رسیدن به درگاهش عشق میخواهد که قدم اول بندگیست.البته به قول حافظ : با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی    تا بیخبر بمیرد در درد خودپرستی... معشوق در اعماق وجود انسان متجلی بود که همه فرشتگان بر او سجده کردند.

به نظر من عشق دلیل زندگی همه موجودات زنده است.و این یک مساله فقط روحی نیست.مثلا حتی وقتی یک گوزن نر برای رسیدن به ماده اش میجنگد سرچشمه این جنگ عشق است که در وجود مادی گوزن به جوشش در میآید . عشق مردن در راه خودش را توجیه میکند.

اما در مورد انسان آنچه من به آن رسیده ام این است که همه انسانها با عشق زنده اند اما عمق این عشق گاهی آنقدر کم است که در مادیات و پول و شهوات خلاصه میشود و گاهی عمق آن چنان زیاد است که قابل توضیح و گفتن نمیباشد و زندگی معنوی افراد بزرگی را میسازد که فقط ما از آنها به عنوان الگو یاد میکنیم.عشق در همه روابط وجود دارد.حتی رابطه انسانها.(زن و مرد).حتی این موضوع هم عاری از عشق نیست.با اینکه بعضی افراد این مساله را فقط جسمانی و مادی و پست میدانند.

زن و شوهر و فرزند و پدر و مادر و دوست و... عشق به همه را باید متحول کرد تا به عشق ابدی رسید.اینها همه سرچشمه ای از آن عشق لایزال هستند.همه ما انسانها گرفتار اینگونه عشقها میشویم اما به ناچار روزی باید متحول شویم و به مراحل بالاتر برویم.اما در این دنیا همه ناچاریم به گرفتار شدن . همه گرفتار شدند ما هم مثل همه انسانهای دیگر هستیم و این قسمت غم انگیز تقدیر در زندگی مادی است.گاهی به علت هماهنگ نبودن مساله روحی عشق با جسم مادی روانشناسان عشق را بیماری میدانند.عشق از خود گذشتن است و تشخیص بدی و خوبی آن در انسانها بسته به ارزش معشوق متفاوت است.

عشق است ز ما و من رمیدن    در سایه دوست آرمیدن...

  • پیمان پورجبار