نوای دوست...

پیمان پورجبار با ترانه ها و دل نوشته های عرفانی

نوای دوست...

پیمان پورجبار با ترانه ها و دل نوشته های عرفانی

مشخصات بلاگ
نوای دوست...

این وبلاگی است غیر سیاسی که حاوی مطالبی در مورد خداشناسی است. همچنین نواهایی از موسیقی عرفانی و تنبور. مطالبی که در اینجا نوشته میشود حاصل مطالعات و نتیجه گیری های من میباشد و خواننده عزیز میتواند بجز احادیثی که از معصومین (ع) آورده ام را رد کند.

پیام های کوتاه
آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
نویسندگان

۱۶ مطلب در تیر ۱۳۹۴ ثبت شده است

هر که ما را یار شد ایزد مر او را یار باد 

هر که ما را خوار کرد از عمر برخوردار باد 

هر که او در راه ما خاری نهاد از دشمنی 

هر گلی کز باغ وصلش بشکفد بی خار باد 

در دو عالم نیست ما را با کسی گرد و غبار 

هر که ما را رنجه دارد راحتش بسیار باد

  • پیمان پورجبار

اگر کسی در مورد اسلام از ما تحقیق کند احتمالا چیزی در چنته نداریم بجز چیزهایی که در کتابهای درسی خوانده ایم و یا از پدر و مادر خود شنیده ایم..درحالیکه اسلام یک دین اکتسابی است یعنی باید با ملزم کردن خود به مطالعه و انجام دادن فرامین الله تعالی دین اسلام را کسب کنیم و مسلمان شویم.گاهی آنقدر راه را کج میرویم که به نظر من بهتر است اول برگردیم و سپس از نو شروع کنیم.تمام آنچه در ذهن داریم را بجز آنچه که عقل سلیم می پذیرد دور بیاندازیم و دوباره از نو کسب علم کنیم.

پاک و صافی شو و از چاه طبیعت به در آی       که صفایی ندهد آب تراب آلوده 

متاسفانه احادیث جعلی و عقاید افراطی و باطلی وجود دارند که عقل سلیم را از گرویدن به اسلام کنونی باز میدارند. من از همه جوانان دعوت میکنم تحقیق کنند و به نتیجه برسند.که این کار هم لذتبخش و هم باعث استواری ایمان و بالاتر از اینها مورد رضایت خداوند است.این همان اسلامی است که پیامبر اکرم (ص) آنهمه کوشید تا آن را گسترش دهد.ما انسانها عوض شده ایم والا اسلام همان ارزش را نزد حضرت رسول (ص) و خداوند قادر دارا است.

بنده علم دینی چندانی ندارم اما خودم آن را کسب کرده ام و به همانهایی که خود رسیده ام ایمان دارم.ایمانی کامل و نشکستنی.و به این نتیجه رسیده ام که هدایت از سمت خداوند نازل میشود ولی شرط اصلی آن خواست بنده از خداست.همین.

الهم صل علی محمد و آل محمد

بنده خاکی جانی فانی: پیمان پورجبار 

  • پیمان پورجبار

  • پیمان پورجبار

بپرهیزید از نافرمانی خدا در خلوتها چون همان که میبیند همان هم قاضی است.

چقدر فاصله بین دو عمل زیاد است : عملی که لذتش میگذرد و کیفر آن ماندگار است و عملی که رنج آن میگذرد و پاداش آن ماندگار است.

گناهی که تو را پشیمان کند بهتر است از کار نیکی که موجب خودپسندی تو شود.

ثروتمندی در غربت مانند در وطن بودن است و فقیر در وطن خود همچون بیگانه است.

برترین پارسایی پنهان داشتن آن است.

از دست دادن حاجت بهتر از درخواست کردن از نااهل است.

پاکدامنی زینت فقر و شکرگذاری زینت بی نیازی است.

در شگفتم از کسی که میتواند استغفار کند و ناامید است.

  • پیمان پورجبار

بی طاعت دین بهشت رحمان مطلب 

بی خاتم حق ملک سلیمان مطلب 

چون عاقبت کار اجل خواهد بود 

 آزار دل هیچ مسلمان مطلب

  • پیمان پورجبار

گاهی توجه به مسائل ساده اجتماعی هم میتواند راهی برای اصلاح جامعه و در نتیجه ترقی تک تک انسانها باشد.شاید این مساله به ظاهر پیش پا افتاده زیاد جالب نباشد که در این وبلاگ بخوانید اما خالی از پند هم نیست...

دو روز پیش خواستم هندوانه ای بخرم متوجه شدم وانتی های میوه فروش با ناراحتی ایستاده اند جریان را پرسیدم گفتند ماشین شهرداری آمد و ترازوهایشان را برد.من هم به اجبار رفتم واز یک دکان به دوبرابر قیمت واقعی خریدم. در اینجا من مراتب قدردانی خود را از جناب شهردار و شهرداران اینچنین وظیفه شناس و محترم ابراز میکنم:

1-تشکر به خاطر جلوگیری از کسب روزی حلال (وانتی های میوه فروش)

2-تشکر بابت ترویج گرانفروشی (عدم کنترل قیمت کسبه)

3-تشکر بابت حس غرور و لذتی که به ماموران خویش هدیه داده اند (بالاخره اینها هم به نوعی برای خودشان رئیس هستند)

هرچند آقایان خود بهتر از بنده میدانند لکن یادآوری این مطلب را ضروری دیدم که دستفروشی و وانتی های کاسب (در صورت عدم سد معبر) ربطی به زیبایی و فرهنگ شهر و شهر نشینی ندارد و عوض خسته کردن خود در انجام این اعمال بیهوده فکری به حال مزاحمتهای خیابانی و بدحجابی و صد فرهنگ غلط بکنند که روز به روز در حال تبدیل شدن به هنجار های اجتماعی هستند. 

  • پیمان پورجبار

یادم می آید حدود هفده سال پیش به منزل خاله ام در یکی از شهرهای مازندران رفتیم.آنجا در یکی از روزها مرد همسایه به شوهر خاله ام گفت امشب به منزل ما بیایید.شوهرخاله ام هم به شوخی اشاره به یک بوقلمون کرد و به ایشان گفت:اگر این را بپزید می آییم! ما آن شب به منزل همسایه خاله ام رفتیم و با تعجب متوجه شدم که بوقلمون بیچاره پخته شده است و شامی مفصل برایمان آماده کرده اند.علیرغم اینکه ما برای آن بوقلمون بدبخت فرشته مرگ شده بودیم اما گاهی فکر میکنم ما انسانها از سادگی و بخشندگی چقدر فاصله گرفته ایم؟ و این جای تاسف دارد. گاهی اینطور به نظرم می آید که گذشت زمان باعث سنگدلی انسانها میشود و آن هم دلیلش رنگ و لعاب دنیاست...

  • پیمان پورجبار

دل را ز شرار عشق سوزاند علی 

یک عمر غریب شهر خود ماند علی 

وقتی که شکافت فرق او در محراب 

گفتند:مگر نماز میخواند علی؟

 

  • پیمان پورجبار

زمان معناییست که همه ما کم و بیش با آن سر و کار داریم.زمان آنقدر مهم است که اصلا زندگی ما در آن معنی میشود.(هرچند برای بعضیها بی مفهوم است!)من در اینجا میخواهم مطلبی در مورد معیار کلی زمان بیان کنم.چیزی که بارها و بسیار در مورد آن اندیشیده ام.

زمان معیاری دارد که ما انسانها از قدیم الایام آن را با گردش زمین و خورشید حساب میکنیم.اما دوستان من: اگر ما بخواهیم به این مطلب علمی از بعد معنوی هم نگاه کنیم اوضاع کمی فرق میکند! چون محکم ترین سند ما مسلمانان کتاب قرآن کریم میباشد لکن من ابتدا به سراغ کتاب الله رفتم و این معنی که:(انسان در آخرت میگوید ما یک روز یا کمی کمتر در دنیا بودیم) فکر من را شدید به خود مشغول کرد.بعد در آیات دیگری به این مفهوم برخوردم که :(یک روز آخرت برابر است با پنجاه هزار سال دنیا).

حالا دوستان: با یک معادله سر انگشتی اگر ما (با توجه به این باور که زندگی دنیا گذرا و زندگی آخرت باقی و جاوید است) دنیا را جزئی از کل و آخرت را کل حساب کنیم (که به یقین اینگونه است)آنوقت ما با زمان حضرت پیامبر (ص) چقدر فاصله داریم؟ هزار و چهارصد سال؟! نه.بلکه هنوز یک روز نشده.

هنوز یک روز نگذشته که محمد امین (ص) وفات کرده است.هنوز یک روز نگذشته که خانه فاطمه (س) را آتش زدند و فرق علی (ع) را شکافتند.داغ حادثه کربلا و اسارت اهل بیت (ع) و سر بریده حسین ابن علی (ع) به این زودی فراموش شدنیست؟

ای انسان چه میکنی؟ اینهمه اشاره برای کیست؟ آیا حاضری یک روز در دنیا نافرمانی حضرت حق را بکنی و یک روز در آخرت عذاب شوی؟ چه عذابی بالاتر از نارضایتی حضرت دوست؟این همان دنیای زمان رسول الله (ص) است.گول دنیا را نخوریم که شیطان همان شیطان (با همان هدف آغاز خلقت) و مرگ بی حساب و کتاب در کمین است.. فرصت خیلی کم است و این فرصت اندک و دنیای دوروزه ارزش نا مهربانی و نامردی را ندارد.

زمان اینگونه حساب میشود.فریب دنیا را نخوریم.

مطالب بسیار مختصر بیان شد تا از حوصله خوانندگان محترم خارج نشود.

بنده خاکی جانی فانی:پیمان پورجبار

  • پیمان پورجبار

انسان همیشه عادت دارد آنچه که حاضر و ناظر است را باور کند و شاید از آنچه میشنود و یا میخواند تنها تصوری را باور کند که در حد احتمال است.

اما همسفران من باور کنید همین الان که ما در این دنیا زندگی میکنیم و شاید فکرمان فقط محدود به این زندگیست جهانی دیگر وجود دارد با بهشت و جهنم که شاید تاریخ پیدایشش برمیگردد به انفجار بزرگ و پیدایش زمین...باور کنیم همین الان در جایی دیگر جهنمی با عذابهای دردناک و آتشی سوزان که قابل مقایسه با آتش جهان ما نیست وجود دارد آماده عذاب بدکاران و رسوایی ایشان. مامورانی برای عذاب و پرسیدن دلیل کارهایی که بدکاران را جوابی برای آن نیست.بدترین شکنجه ها که از حد تصور خارج است و گویا پایانی برایش نیست.(با مراجعه به قرآن کریم).

و همین الان بهشتی با نعمتهای غیرقابل تصور با طبیعتی که سازگارترین طبع را با طبیعت انسانی ما دارد.الطاف بی پایان خداوند برای بندگان صالح که در عوض تمام محرومیتها و سختیهایی است که در این دنیا کشیده اند.و بالاتر از همه اینها عنایت و نظر خداوند رحمان بر بندگان بهشتی اش که آنهایی که تجربه آن را در همین دنیا دارند میدانند نظر کردن خداوند چقدر شیرین است و چه ارزشی دارد.

باور کنیم که همین الان وجود دارند...

پس همین حالا بدون هیچ تبصره و تخفیفی پیش خود حساب کنیم که جایگاه ما کجاست و با چه کسانی هم درجه هستیم.

خداوندا بنده ای نیستم که بتوانم روی خود حساب کنم پس ناگزیر تنها و تنها به کرم تو دلگرم هستم.راهی که نشانم دادی را می پیمایم و امیدم تنها به گذشت و بخشش توست...

آمین یا رب العالمین 

بنده خاکی جانی فانی: پیمان پورجبار 

  • پیمان پورجبار

این روزها دلم هوای حرم امام رضا (ع) را دارد...آنجا حس میکنم مردم طور دیگری هستند.آنجا حس میکنم همه یکرنگ و بی غرور برای زیارت آمده اند.همیشه مردم اطراف حرم برای من دوست داشتنی تر از بقیه مردم بوده اند.انسانهایی با حیا که با یک دنیا اعتقاد برای زیارت ضامن آهو آمده اند..

دلم هوای حرم امام رضا (ع) را دارد.امامی مهربان که من را هم مورد لطف خودش قرار داد و هوایی ام کرد.

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا (ع)

  • پیمان پورجبار

ای دوست قبولم کن و جانم بستان          مستم کن و از هر دو جهانم بستان 

با هر چه دلم قرار گیرد بی تو           آتش به من اندر زن و آنم بستان

  • پیمان پورجبار

ما مستانی هستیم جام در دست و شریعت چون می.هرچه بیشتر جاممان را از شریعت پر کرده و نوش کنیم بیشتر مست این می ازلی میشویم.گاهی البته زیاد میبینم جوانانی که معترضند از اینکه ما کلی نماز خواندیم و روزه گرفتیم وپیروی  شرع کردیم اما خدا به ما عنایتی نکرد! و یا فلان کس که اصلا معتقد نیست  انگار بیشتر مورد عنایت خداست.من به یاد مطلبی افتادم که در یک کتاب میخواندم درویشی از شوق الهی به حالتی از جنون و ازخود بی خودی می افتاد و در صحرا بدون مقصد راه می افتاد و وقتی به خود میآمد میدید بیتوان و تنها در صحرایی مانده است در خواست میکرد و از غیب گرده ای نان و سبویی آب برایش میرسید میخورد و جانی تازه میگرفت.دقت کنید:گرده ای نان نه کباب گوسفند! این چه معنایی میدهد؟یعنی انسان نباید ثواب اعمالش را با این دنیایش مقایسه کند.سختیهای این دنیا برای بالا بردن درجات انسانهاست.بارها کسانی به خدمت رسول الله (ص) عرض کردند: ما شما را دوست داریم.حضرت فرموده بود:پس خود را آماده سختیها و بلاها کنید.مولا علی (ع) از بین دو کاری که به نظر اجرشان مساوی بود کار سخت تر را انتخاب میفرمود.چرا؟ چون عشق فرمانش میداد (البته عقل عاشق). پس این اشتباه است که چنان با خدا معامله کنیم که در برابر اطاعتش ما را اسیر مادیاتی گذرا کند. هرچند در قرآن مجید آمده است خداوند جان و مال مومنان را به بهای بهشت میخرد.(که البته بهشت جاودان و بالاترین ماوای انسان همان خدای متعال است). 

در جایی دیگر میخواندم:فردی را کوچک نشمارید شاید آنکه در زمین گمنام است در آسمانها مشهور باشد..چنان جا خوردم و به فکر فرو رفتم تا به عمق مساله پی بردم.

خداوند عاشق میپذیرد نه سوداگر.

مطالب به اختصار گنجانده شد تا از حوصله خواننده خارج نباشد.نظرات دوستان راهنمای ماست.

بنده فانی:پیمان پورجبار

  • پیمان پورجبار

چیز عجیبیست که انسان در عصری که معنویت را قربانی دنیایش کرده است

و حتی از پس خودش هم برنمی آید به دنبال نایافتنی هایی معنوی باشد تا او را 

به یکباره به آن کرسی بالای معنویت بنشاند.

به دوستی گفتم مشروب را ترک کرده و نماز بخواند.در جواب گفت : مشروب

نعمت خداست و خدا هم به نماز نیازی ندارد! نمیدانم چرا ما همه چیز را در حد

نیازها میبینیم؟ آیا خدا به دیگر کارهای نیک نیاز دارد؟ آیا فقط مشروب نعمت 

خداست؟ و آتش چنین نیست؟ خداوند بلند مرتبه نیازی به چیزی ندارد و این ما 

هستیم که سراپا نیاز هستیم.نماز هم تشکر و اقرار بندگی ماست.چنانچه از یک 

فرد معمولی به خاطر نعمتی کوچک که به ما میدهد -که البته ریشه آن هم خواست

خداست- تشکر میکنیم.خداوند که جای خود دارد. در مورد نماز و عبادات مفاهیم 

روشن تری را در آینده بیان خواهم نمود.

اکنون چه کسی حاضر است برای شروع یک کلاس؟ دوست من و سالک عزیز

آیا آماده ای؟ آیا حاضری کتابهای درسی را تهیه کنی؟ آیا حاضری حرفهای معلم 

و استاد را با گوش دل بشنوی و عمل کنی؟ آیا آماده "عمل" کردن هستی؟

پس دو کتاب حاضر کن: اول قرآن و سپس نهج البلاغه.استادی که باید مریدش باشی

و حتی او و فرمایشاتش را بر خود ترجیح دهی حضرت رسول الله صلی الله علیه وآله

و سپس شاگرد ارشد و جانشینش مولا علی (ع) است.درس خیلی ساده است.خداوند 

بیشتر از توانت از تو نمیخواهد. ولی افسوس... آیا این مسیر الی الله را شروع خواهی

کرد؟ یا تبلیغات فتنه برانگیز شیاطین و آرزوی پول و مقام دنیا چنان محاصره ات 

کرده اند که جز سیاهی نمیبینی؟ اما نگران نباش.. این هم چاره دارد. قدم اول را بردار

و آن سرکوب "غرور" و خودپرستی در همه اعمال و رفتار و افکار است.غرور یعنی

خود را برتر دیدن-یعنی چشم و هم چشمی و مدگرایی-یعنی خود را از همه داناتر دانستن

و صدها مورد دیگر که اگر فکر کنی می یابی و هرکدام متصلند به هزاران گناه.طبق آیه

صدونوزده سوره نسا شیطان این روسیاه فریبکار با سلاح "غرور" به سراغ انسانهای 

سست عنصر میرود. و چه شکار سربه زیر و رامی هستیم؟!

ای سالک و دوست من: خلاق عالم در کل کتاب آسمانی اش که برای شخص "تو" فرستاده 

است از کل این دنیای فانی به نام "لهو" و بیهوده یاد میکند.برای مثال توجه کن به سوره 

عنکبوت آیه شصت وچهار.

پس به کجا چنین شتابان؟ به چه میخواهی برسی؟ به بازیچه ای ازبین رفتنی؟ دوست من:

فریب مخور..فریب مخور..پس با دو دست برسر نفس سرکش خود بزن و اجازه نده تو را

به بیراهه ای بکشاند که کمترین عیب آن نارضایتی خداوند است.جسمت هرچقدر که عزیز

باشد بعد از مرگ از بوی تعفن آن جز میکروبها فیضی نخواهند برد.پس جان را دریاب...

که جسم به خاک برمیگردد و جان به خالقش...

دوستدار حقیقت جویان:پیمان پورجبار.

  • پیمان پورجبار

شبیه ترین افراد به من خوش خلق ترین افراد هستند.

فاصله کفر و ایمان ترک نماز است.

یک ساعت عدالت ورزیدن برتر است از هفتاد سال عبادت.

نماز چهره شیطان را سیاه میکند.

ورود به بهشت بر افراد ناسزاگو حرام است.

نگاه فرزند بر روی پدر و مادر عبادت است.

از صدقه ها آن است که سلام کنی و خوشرفتار باشی.

مدارا با مردم صدقه است.

آموختن علم بر هر مسلمان واجب است.

خواب عالم بهتر است از نماز جاهل.

پرده اسرار کسی را ندرید.

خداوند کسانی را که اصرار در دعا دارند دوست دارد.

  • پیمان پورجبار